Dołącz do pierwszego 1000 pionierów

“Zacząłem grać w pokera online podczas Covid. Sześć lat później nadal gram. Jestem szefem kuchni, pracuję 12 godzin dziennie, a kiedy wracam do domu, siadam przed ekranem “żeby się zrelaksować”. W rzeczywistości przegrywam od 200 do 500 euro na sesję. Moja żona uważa, że nasze problemy finansowe wynikają z kosztów życia. Nie ma o tym pojęcia. Zaciągnąłem trzy pożyczki konsumenckie. W zeszłym tygodniu grałem w turnieju z wpisowym €50, doszedłem do €1,200, a zaraz potem przegrałem wszystko w grach cashowych. Tej nocy nawet nie spałem”.

“Moja wcześniejsza emerytura miała być początkiem nowego życia. Stała się początkiem końca. Już nie pracuję, jestem sam w domu, a automaty online stały się moim jedynym towarzyszem. Gram od momentu przebudzenia. Czasami nie jem do 16:00, ponieważ jestem pochłonięty przez ekran. Mój syn znalazł mnie pewnego dnia o 3 nad ranem, oszołomionego przed moim telefonem, z kontem na zero. Powiedział: “Tato, stałeś się duchem”. Miał rację. W zeszłym miesiącu sprzedałem samochód, by doładować konto gracza. Poprosiłem kasyna o zablokowanie mnie, a one odpowiedziały bonusem powitalnym”.

“Dorastałem z reklamami zakładów wszędzie: w telewizji, na YouTube, na Insta, na stadionach. W wieku 19 lat otworzyłem swoje pierwsze konto. W wieku 21 lat miałem trzy aplikacje bukmacherskie na telefonie. W wieku 24 lat jestem winien 14 000 AUD i mieszkam z rodzicami. Moi przyjaciele wychodzą, podróżują, budują swoje życie. Ja o 2 w nocy sprawdzam kursy na mecze tenisowe w Uzbekistanie. Obstawiam sporty, których nawet nie oglądam. Moja pensja przepada w ciągu 48 godzin. Najgorsze jest to, że przez miesiące przekonywałem sam siebie, że mam “strategię”. Nie ma żadnej strategii. Po prostu algorytm wygrywa, a ja przegrywam”.

“Hazard online uderzył w Brazylię jak tsunami. Wszyscy teraz obstawiają. Na piłkę nożną, na MMA, na wszystko. Zacząłem od zakładów sportowych, a następnie wślizgnąłem się do kasyn online, “tigrinho” i crash games. W ciągu jednego roku straciłem równowartość dwuletniej pensji. Moja żona dowiedziała się o długach, gdy do drzwi zapukał komornik. Powiedziała: “Albo hazard, albo my”. Obiecałem, że przestanę. Wytrzymałem jedenaście dni”.